🎱 Pierwsza Rocznica Śmierci Mamy Wiersze

Jutro jahrceit mojej matki. To znaczy, że to rocznica jej śmierci. To jej pierwsza rocznica. Albo moje, albo nasze. Pierwszy rok mojego życia bez matki. Mam ustawioną rozmowę Zoom z rodziną w Pensylwanii, Kanadzie i na Florydzie. Moje własne dzieci dołączą do osobnych wycieczek samochodowych wzdłuż wybrzeża Kalifornii.

^{Bolesław Leśmian Opinie: Wystaw opinię Ten produkt nie ma jeszcze opinii Czas dostawy:plik do pobrania Koszty dostawy: Odbiór osobisty zł brutto Kurier DPD zł brutto Paczkomaty InPost zł brutto Orlen Paczka zł brutto Kurier InPost zł brutto Kod producenta: 978-83-242-3264-2 Mija osiemdziesiąta rocznica śmierci Bolesława Leśmiana i zarazem sto czterdziesta rocznica jego urodzin. Mimo upływu lat twórczość autora Sadu rozstajnego (1912), Łąki (1920), Napoju cienistego (1936) oraz Dziejby leśnej (1938) fascynuje nadal. Więcej: fascynuje coraz bardziej! Dzisiaj mamy już pewność, że miejsce Leśmiana jest na szczycie Parnasu polskiej literatury, obok takich twórców jak Jan Kochanowski, Adam Mickiewicz, Cyprian Kamil Norwid czy Wisława Szymborska i Czesław Miłosz. A jednocześnie uświadamiamy sobie, że jego poezja ciągle i uporczywie wymyka się analizom i refleksjom literaturoznawczym; nie poddaje się też historycznoliterackiej kwalifikacji. Leśmian był zawsze poetą osobnym, za życia – prawie nieobecnym. W dwudziestoleciu międzywojennym uważano go za młodopolskiego epigona, nierozumiejącego współczesności. Wiele lat po śmierci poety Czesław Miłosz pisał: „Ważną nauką powinna być pomyłka mojego pokolenia co do Leśmiana, bo przesłonił go nam jego język młodopolski, a więc staroświecki (...), czyli byliśmy jak sprzedawca w sklepie konfekcji męskiej, który osądza dobro i zło według kroju ubrania”. Być może jest tak, że to właśnie Leśmian przeniósł model wrażliwości literackiej polskiego modernizmu w przyszłość – w sposób najbardziej wiarygodny, najpełniejszy i najbardziej przejmujący. Poezja Leśmiana stawia pytania najbardziej fundamentalne. Dotyczą one istoty Boga, Miłości, Śmierci, Niebytu i Zaświatów. Dla twórcy Dwojga ludzieńków granice pomiędzy tymi pojęciami nie istnieją. W tej poezji Świat oraz Byt nie są warunkiem koniecznym dla zaistnienia Miłości. Kochankowie po śmierci „sił resztką dotrwali do wiosny, do lata,/ By powrócić na ziemię – lecz nie było już świata”... Z upływem lat poezja Leśmiana staje się coraz większą filozoficzną łamigłówką w poetyckim stanie skupienia. Ale przede wszystkim – budzi w nas ciągle, może nawet coraz intensywniej, egzystencjalny niepokój, rodzaj tęsknoty za światem ciszy i niebytu, których natury nie jesteśmy w stanie rozpoznać, chociaż wiemy, że istnieją i są na wyciągnięcie ręki. Poeta zbliża się w swojej twórczości do tej tajemnicy i to w stopniu, który był udziałem niewielu polskich pisarzy. Czyni to w sposób, który uwiarygodnia siłę poezji i siłę polskiego słowa, na zasadach, które on sam i na własny rachunek tworzy. Ten tom wierszy Bolesława Leśmiana, wraz z refleksją na ich temat najwybitniejszych polskich „leśmianologów”, oddajemy do rąk Państwa – w nadziei, że wzbudzą one Państwa zachwyt i zainicjują refleksję: pytanie o... SENS. Andrzej Nowakowski TytułLecz nie było już świata Miłość i śmierć Wiersze AutorBolesław Leśmian Językpolski WydawnictwoUniversitas ISBN978-83-242-3264-2 Rok wydania2020 Kraków Wydanie1 Liczba stron140 Formatpdf -9% A może tego nie było... Tomik poetycki „A może tego nie było”, autorstwa Marka Andrzeja Dębskiego obejmuje swą zawartością utwory odnoszące się do znanej nam wszystkim przestrzeni. Liczne wspomnienia, metafory oraz wyraziste porównania pozwoliły autorowi stworzyć spójną, poetycką całość, która doskonale podkreśla prozę codziennego życia. W kolejnych utworach odnajdziemy wspomnienie pierwszej miłości, wiernej przyjaźni, niepohamowanej niczym radości, a także cichą, nostalgiczną tęsknotę, czy nadzieję pokładaną w modlitwie. Zawartość tomu pozwoli nam docenić siłę tkwiącą w narodowej tradycji i przekazywanych z pokolenia na pokolenie wartościach. To one bowiem są niczym zapisane w pamięci drogowskazy, które w trudnych momentach wskazują właściwą drogę. -25% Czas wierszy Dlaczego sięgamy po poezję? Dlaczego w zabieganym świecie wciąż jeszcze potrzebujemy refleksji tak różnej od tego, co proponuje nam rzeczywistość? Odpowiedź na te pytania odnajdziemy dzięki wierszom Grażyny Łuczak. Liryka tej autorki to zatrzymanie ulotności chwili, przejawiające się w subtelnych obserwacjach, pozwalających nam na inne spojrzenie na codzienność. W wierszach Łuczak objawia się niezwykła symetria rzeczywistości, przedstawiona w starej alchemicznej prawdzie o korespondencji światów, o tym, że wszystko jest ze sobą powiązane, że to, co dzieje się wokół nas, ma swój głęboki odpowiednik w życiu wewnętrznym człowieka i może na nie wpływać. Ale ta poezja to nie tylko liryka wyznania. To także apel o to, byśmy żyli, trwali, walczyli o siebie i ludzi, których kochamy; byśmy nie poddawali się mimo najboleśniejszych przeciwności losu. Autorka pisze: „Dokąd tak biegniesz? Po co się ścigasz? Weź zatrzymaj się na chwilę. Rozejrzyj się tu i teraz. Pędząc nie spostrzeżesz znaku od szczęścia”. Któż z nas nie podpisze się pod tym słowami? -24% Defraudacja czasoprzestrzeni Defraudacja czasoprzestrzeni to zbiór jednocześnie łatwych, jak i trudnych wierszy, zapraszających nas do zastanowienia się nad tym, co w życiu… przeżywamy. „Grzeszyłem bo tak trzeba było się łudziłem by lżej się żyło czas trwoniłem bo go nie starczyło ciągle marzyłem kiedy to było… całe to późniejsze życie chaotyczny korowód nadgodzin i rat nadziei ciągłych na lepsze jutro miłości przeżytych zaledwie skrótowo z drżącym sercem odpamiętnię dawno już przeżyte chwile oprawię je rozszalałym tętnem Na tyle mnie dziś stać na tyle” Choć tomik Defraudacja czasoprzestrzeni niesie ze sobą zadumę nad życiem, to potrafi również wywołać uśmiech na twarzy dzięki sprytnym spostrzeżeniom Autora i jego ciekawym opisom ludzkiej egzystencji. Mimo wymagającej treści, wiersze czyta się łatwo dzięki ich delikatnemu rytmowi i subtelnemu rymowi. Pozycja dla wszystkich, którzy lubią się na chwilę zatrzymać, zagłębić w przyjemną poezję i zadumać nad trafnością zawartych w niej opisów. -9% Fraszki igraszki 10 „Zdecydowana większość woli flaszkę niż fraszkę”. Takim cytatem rozpoczynamy dziesiątą już przygodę z „Fraszkami igraszkami” Witolda Oleszkiewicza. Jaki tym razem wydźwięk i przekaz mają utwory? Przepełnione humorem fraszki, odzwierciedlają realia rzeczywistości, a trudne tematy ujęte w sposób lekki i zabawny pokazują, że nie wszystko należy brać na poważnie. Frywolny zbiór wierszy, należy traktować z przymrużeniem oka. Interpretowanie bowiem poszczególnych ważnych spraw z dystansem i pełną swobodą powoduje, że analizowanie fraszek igraszek da czytelnikowi ciekawą rozrywkę i dobrą zabawę. -25% Garść pełna uczuć „Garść pełna uczuć” to poetycka opowieść o miłości – zbiór wierszy, w których autorka, Anna Michałowicz, zabiera nas w literacką podróż po meandrach najpiękniejszego uczucia, od tysięcy lat inspirującego pisarzy, artystów i kompozytorów. Bo miłość uskrzydla, daje nadzieję, inspiruje, leczy, przełamuje tabu i ocala przed zwątpieniem. W swoich wierszach poetka pokazuje niezwykłą energię miłości, zapraszając czytelników do świata pełnego myśli, emocji i wrażeń – świata fascynującego, delikatnego, subtelnego, w którym chcemy przebywać, doświadczając uczuć dostępnych wyłącznie za sprawą poezji. -26% Gips i jaśmin Federico García Lorca (1898-1936) to najczęściej wydawany na świecie poeta języka hiszpańskiego. Coraz to nowi tłumacze próbują zmierzyć się z jego poezją, jak również z jego dziełami scenicznymi, chętnie grywanymi przez liczne teatry. Kolejnym polskim poetą i tłumaczem, który w swoim wyborze proponuje czytelnikom „swojego” Garcíę Lorkę, jest Leszek Engelking, autor przekładów wielu klasyków poezji światowej oraz poetów współczesnych. Zatytułowany Gips i jaśmin wybór zawiera utwory ze wszystkich okresów twórczości hiszpańskiego poety, od debiutanckiej Księgi wierszy, która powstawała od roku 1918, po Lamentację na śmierć Ignacia Sánchez Mejíasa i wydane pośmiertnie tomy Poeta w Nowym Jorku i Dywan tamarycki, akcent położony jednak został na dzieła najpóźniejsze, jak się wydaje, najdojrzalsze, najbardziej oryginalne i najdoskonalsze. Dzieło poety łączy wpływy folkloru hiszpańskiego (zwłaszcza andaluzyjskiego), nie tylko słownego, lecz również muzycznego, z nowatorstwem awangardy lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Mroczna, sensualna i namiętna poezja Lorki, operująca często śmiałymi zestawieniami słownymi, pełna jest motywów i tematów, rekwizytów i archetypicznych obrazów najbardziej podstawowych dla kultury dowolnego czasu. To pozwala jej potrącać głęboko ukryte struny wrażliwości bardzo różnych i naprawdę licznych czytelników i słuchaczy. Jak pisał wielki amerykański poeta William Carlos Williams, García Lorca „był popularny w Hiszpanii jak żaden poeta od czasów Lopego de Vegi”.} GYmq.

f8qabm1m52.pages.dev/148

f8qabm1m52.pages.dev/207

f8qabm1m52.pages.dev/267

f8qabm1m52.pages.dev/130

f8qabm1m52.pages.dev/321

f8qabm1m52.pages.dev/380

f8qabm1m52.pages.dev/261

pierwsza rocznica śmierci mamy wiersze