2.1. Cytologia - badanie u dziewicy. Badanie cytologiczne wykonuje się zwykle u kobiet, które już rozpoczęły współżycie, ale w niektórych przypadkach można je również wykonać u kobiet, które nie odbyły jeszcze pierwszego stosunku seksualnego. Błona dziewicza ma kształt półksiężyca i nie jest przeszkodą do wykonania
Moja afganica w wieku 7 lat miała usuwany guz sutka wielkości orzecha laskowego. Badanie histopatologiczne wykazało, że to guz złośliwy. Weterynarz powiedział, że przerzuty nastąpią do płuc i wątroby przez krew i limfę. Z tym guzem pies może żyć maksymalnie pół roku. Byłam załamana diagnozą. Żałowałam, że zdecydowałam się na badanie histopatologiczne. Postanowiłam się nie poddawać. Zaczęłam podawać mojej suni Essentiale forte osłaniające wątrobę i chrząstkę rekina, o której czytałam, że ogranicza rozwój naczyń krwionośnych nowotwora, tym samym spowolniając jego rozrost. Weterynarz wyśmiał moje zabiegi. Minęło pół roku, rok i sunia czuła się nadal świetnie. Tydzień przed jej śmiercią nerki odmówiły posłuszeństwa, później serduszko. Nie cierpiała, do ostatnich dni życia była pogodna, szalona, jak tylko chart potrafi być. Żyła 22 miesiące. Każdy z weterynarzy, któremu pokazywałam wynik histopatologiczny mówił, że żyła prawie półtora roku dłużej, niż powinna. Wierzę, że Essenitale i chrząstka przedłużyły jej życie. Odeszła 4 października ubiegłego roku. :cry: :cry: :cry: Bardzo ją kochałam i nadal kocham.
Rak piersi – przeciwnik groźny, ale do pokonania. 17.04.2009. W Polsce co roku notuje się kilkanaście nowych przypadków zachorowań na nowotwory złośliwe sutka. Tylko w 20% przypadków chorobę rozpoznaje się we wczesnym stadium zaawansowania, a wówczas szanse na wyleczenie są bardzo duże.
Drgawki u psa, zwłaszcza w pełni zdrowego i w sile wieku, są czymś niepokojącym. Można opisać je jako niekontrolowane, nagłe ruchy wielu mięśni jednocześnie. Powodować może je wiele dolegliwości mniej lub bardziej niebezpiecznych dla życia pupila. Należy odróżniać je od dreszczy, czyli drżeń pojedynczych mięśni, które są całkiem normalne, gdy zwierzęciu jest zimno. Można je także zaobserwować podczas snu. Nie wymagają one interwencji weterynaryjnej – w przeciwieństwie do u psa są zawsze powodem do niepokoju. Warto wiedzieć, czego objawem są oraz jak pomóc zwierzęciu w czasie ich pies się trzęsie? Drgawki u psa nie są przypisane do jednej jednostki chorobowej. Mogą być wywołane przez wiele różnych czynników, niekoniecznie zagrażających życiu zwierzęcia. Konieczne jest jednak skonsultowanie się z lekarzem weterynarii, który wykluczy lub zdiagnozuje pewne to oznacza, kiedy pies się trzęsie? Drgawki mogą być objawem padaczki;zatrucia;choroby hormonalnej;spadku glukozy;niedokrwienia lub niedotlenienia mózgu;omdleń;zaburzeń także wystąpić u niektórych psów jako reakcja na podanie wideo: Nietypowe zwierzęta domoweNietypowe zwierzęta domoweJakie zwierzęta można trzymać w domu? Padaczka u psaJak wspomniano wcześniej, drgawki u psa mogą być spowodowane atakiem padaczkowym . Choroba ta dość często atakuje psa, a dokładniej mówiąc jego ośrodkowy układ nerwowy. Występować może bez jednoznacznej przyczyny lub na skutek zmian w mózgu, które powodowane mogą być przez uraz, zakażenie, a także chorobę nowotworową. Na padaczkę idiopatyczną narażone są w szczególności psy ras takich jak: owczarek collie, owczarek belgijski, owczarek niemiecki, labrador retriever, berneński pies pasterski, malamut, husky. Warto jednak zaznaczyć, że nie każdy atak drgawek stanowi podstawę do zdiagnozowania padaczki i podjęcia leczenia. Przesłanką do tego jest występowanie napadów częściej niż co 3–4 tygodnie, gdy pojawiają się serie napadów wielokrotnych oraz gdy atak drgawkowy ma miejsce do tygodnia od urazu. Najczęściej stosowane leczenie to leczenie objawowe przy użyciu leków przeciwdrgawkowych. Każdy przypadek drgawek powinien być jednak skonsultowany indywidualnie ze specjalistą – powyższy tekst nie powinien stanowić jedynej podstawy diagnozy. Atak właściwych drgawek u psa poprzedzony jest fazą zwiastującą. Cechuje ją nagła zmiana zachowania psa – podniecenie lub niepokój. Następnie pies przewraca się na bok, jego kończyny sztywnieją lub drgają, szczęki zaczynają kłapać, a szyja się wysuwa. Pies traci przytomność i pojawiają się drgawki całego ciała. W czasie ataku oczy psa mogą pozostać otwarte. Pojawić może się także ślinotok, chory pies może oddać bezwiednie kał lub mocz. Taki atak trwa kilka minut. Gdy pojawiają się drgawki u psa, należy położyć go w cichym i ciemnym miejscu. Należy ochronić jego głowę kocem, by uniknąć jej uszkodzenia. Warto też odsunąć wszelkie stoły, krzesła i inne meble, o które pupil może się uderzyć. W czasie ataku nie należy stymulować dodatkowo psa, ponieważ może doprowadzić to do hiperaktywności mózgu . Nie powinno się również dotykać i transportować zwierzęcia bez powodu. Konieczne jest to jednak, gdy atak trwa powyżej 10 minut. Wtedy konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii, który wykona szczegółowe badania kliniczne. Pozwolą one na poznanie przyczyn ataku, postawienie diagnozy i odpowiednio dobranie leczenie. Chory pies – objawy pozostałeJak rozpoznać, że pies jest chory? Drgawki u psa z reguły nie są jedynym objawem chorobowym, który się pojawia. Nierzadko chory pies się trzęsie i jest osowiały . Bardzo często zdarza się to podczas gorączki, która może być objawem infekcji bakteryjnej lub wirusowej, która rozwija się w organizmie pupila. Warto zaznaczyć, że wysoka gorączka u psa ma miejsce, gdy temperatura ciała wynosi powyżej 39,5℃. W takim wypadku należy zgłosić się do lekarza weterynarii, który zdiagnozuje psa oraz przepisze odpowiednie leki. Jeśli pies wymiotuje i się trzęsie, może to oznaczać, że zwierzę się zatruło np. toksycznymi dla niego roślinami, przyprawami czy produktami spożywczymi. Jeśli jesteśmy pewni, iż przyczyną zatrucia nie są środki silnie drażniące, żrące, to możemy podać samodzielnie psu roztwór z wody utlenionej (1–5 mililitrów na każdy kilogram masy ciała, ale nie więcej niż 50 mililitrów na zwierzę). Konieczne jest także wizyta u lekarza weterynarii, który zleci leczenie objawowe. Pozwoli ono zapobiec np. odwodnieniu. Do innych niepokojących objawów towarzyszącym drgawkom należeć mogą: dyszenie, kaszel, kichanie, światłowstręt. Zobacz także:Autor:Adrian AdamczykŹródło zdjęcia głównego: Oscar Wong/Getty Images
Wiele psów zostaje dotkniętych chorobą nowotworową, a wśród najczęściej występujących jest rak sutka u suczek. Niezwykle ważne jest zatem, by wiedzieć, jak rozpoznać nowotwór i jakie działania podjąć w celu uratowania życia ukochanego pupila. Co to jest rak sutka? Według statystyk aż co czwarty pies cierpi z powodu nowotworu.
W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat w krajach wysoko rozwiniętych odnotowuje się wzrost zachorowań na raka sutka, jednak bez zwiększenia umieralności. Oznacza to, że co prawda więcej kobiet choruje, ale nie wpływa to na zwiększenie liczby zgonów z powodu raka sutka. Niestety rak sutka jest nadal drugą co do częstości przyczyną zgonów kobiet w Polsce, a jego wyleczalność jest zdecydowanie niższa, niż w innych krajach na świecie. Spowodowane to jest tym, że zbyt mało kobiet wykonuje badania profilaktyczne – większość nowotworów wykrywanych jest w zbyt zaawansowanym zachorowania na raka sutka zwiększa się wyraźnie u kobiet po 50. roku życia, a największe jest między 50. a 69. rokiem życia. Po 50. roku życia zwiększa się też umieralność z powodu tego sutka daje przerzuty przede wszystkim do okolicznych węzłów chłonnych, ale również do narządów wewnętrznych, wątroby, płuc, kości czy mózgu. Przyczyna rozwoju raka sutka nie jest do końca znana. Wyodrębniono jednak czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania. Najważniejsze z nich to:Nie na wszystkie te czynniki kobieta ma wpływ, więc ryzyka zachorowania nie da się zupełnie zredukować, jednak nawet np. utrzymanie prawidłowej masy ciała, może wpłynąć korzystnie na obniżenie ryzyka rozwoju nowotworu dzięki temu, że niektóre czynniki ryzyka zostały zidentyfikowane, osoby bardziej zagrożone rakiem sutka mogą zostać objęte lepszą wpływ na zachorowanie na raka sutka ma wiek. Kobiety przed 35. rokiem życia chorują rzadko, a największą grupę chorych stanowią kobiety w wieku 50-69 lat. Dlatego programami badań przesiewowych w kierunku nowotworu sutka objęte są kobiety z tej właśnie grupy skale, które umożliwiają indywidualną oceną ryzyka wystąpienia raka sutka. Jedną z najpopularniejszych jest skala Gaila. Uwzględnia ona wywiad rodzinny, chorobowy, wiek wystąpienia pierwszej miesiączki oraz wiek urodzenia pierwszego dziecka. Ocenia się w ten sposób ryzyko 5-letnie oraz w trakcie całego ważne jest uświadomienie kobietom, jakie czynniki zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju nowotworu sutka oraz tego, że kobiety same mogą mieć wpływ na zmniejszenie tego ryzyka – poprzez zmianę stylu życia, utrzymanie prawidłowej masy ciała czy regularną aktywność fizyczną. Objawy raka sutkaW początkowej fazie choroby nie obserwuje się żadnych objawów. Wczesne wykrycie zmian możliwe jest wtedy tylko dzięki wykonaniu badań przypadkach bardziej zaawansowanych kobiety zgłaszają się do lekarza z wyczuwalnym guzkiem w piersi. Guzek ten jest zazwyczaj dobrze wyczuwalny, twardy, dobrze odgraniczony o nierównej lokalizacją guzków jest zewnętrzny, górny kwadrant piersi (35 proc. przypadków), a najrzadziej stwierdza się je w dolnym, wewnętrznym objawami raka sutka są również:asymetria piersi,wciągnięcie skóry lub brodawki sutkowej,zaczerwienienie skóry,owrzodzenie skóry,jednostronny wyciek z brodawki,powiększenie okolicznych węzłów chłonnych po stronie guza,w czasie laktacji może występować zjawisko „milk rejection sign” - dziecko odmawia ssania chorej piersi,ból piersi – zazwyczaj, kiedy chora odczuwa ból to oznacza, że guz jest w zaawansowanym stadium i często są już rodzajem raka sutka jest rak zapalny. W jego przebiegu guzek w piersi jest niewielki lub wręcz niewyczuwalny. Najczęstszym objawem raka zapalnego jest obrzęknięta, zaczerwieniona, bolesna oraz nadmiernie ciepła zapalny występuje rzadko, ale charakteryzuje się agresywnym przebiegiem i związany jest z gorszym pomimo prowadzonych akcji profilaktycznych, u 5-10 proc. chorych rak sutka wykrywany jest zbyt późno, kiedy występują już przerzuty do narządów raka sutkaSzybkość rozpoznania raka sutka ma kluczowe znaczenie, jeżeli chodzi o rokowania – im wcześniej rozpoznany, tym większa szansa na ramach diagnostyki raka sutka wykonuje się:samobadanie piersi i badanie piersi przez lekarza,mammografię lub USG piersi,mammografię metodą rezonansu magnetycznego,biopsję piersi – cienkoigłową, gruboigłową/mammotomiczną lub chirurgiczną,badanie wydzieliny z brodawki sutkowej. Podstawą rozpoznania raka sutka jest ocena pod mikroskopem tkanek guza pobranych podczas biopsji. Badanie to pozwala określić typ nowotworu, ustalić rokowanie oraz zaplanować właściwe potwierdzeniu raka sutka wykonywana jest dalsza diagnostyka, która ma na celu wykrycie lub wykluczenie przerzutów do narządów sutka a samobadanie piersiBardzo ważną rolę we wczesnym rozpoznawaniu raka sutka odgrywa samobadanie piersi. Dlatego ważne jest, aby każda kobieta, samodzielnie lub z pomocą partnera, badała swoje piersi zgodnie ze schematem. Badanie to powinno się wykonywać co miesiąc, najlepiej w 5-10 dniu cyklu (kobiety miesiączkujące) lub w jeden, określony i stały dzień miesiąca (dotyczy kobiet po menopauzie).Dzięki regularnemu samobadaniu kobiety są w stanie zaobserwować nawet niewielkie zmiany w wyglądzie piersi. W przypadku stwierdzenia jakiejkolwiek nieprawidłowości należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza w celu podjęcia dalszej diagnostyki. Samobadanie może uratować w diagnostyce raka sutkaKolejnym bardzo ważnym badaniem w diagnostyce raka sutka jest mammografia. W Polsce programem przesiewowym objęte są kobiety z grupy wiekowej 50-69 lat. Jest to grupa, w której notuje się najwięcej przypadków raka sutka, a wskaźniki umieralności są młodszych kobiet mammografia nie jest skutecznym badaniem, ponieważ mają one większą ilość tkanki gruczołowej w jest badaniem, które polega na prześwietleniu piersi wiązką promieni Roentgena. Jej czułość1 w wykrywaniu zmian nowotworowych wynosi ok. 75-98 proc., a swoistość2 sięga 52-94 proc. Żeby uniknąć błędów w interpretacji zdjęć, najczęściej są one oceniane przez dwóch Polsce, zgodnie z programem badań przesiewowych, mammografia powinna być wykonywana co 2 wynik mammografii nie zwalnia z comiesięcznego samobadania piersi!Rak sutka a USG piersiUzupełnieniem mammografii jest badanie USG piersi, które nie jest badaniem przesiewowym. USG jest ważną metodą diagnostyczną u młodych kobiet, których piersi mają dużą gęstość, czyli w tej grupie, w której mammografia jest mniej ultrasonograficzne umożliwia różnicowanie zmian litych i torbielowatych oraz określenie charakteru zmian litych – czy są łagodne czy podejrzane. Duży wpływ na skuteczność diagnostyczną USG ma doświadczenie badającego oraz jakość sutka a mammografia metodą rezonansu magnetycznegoOd kilku lat coraz częściej stosowaną metodą jest mammografia metodą rezonansu magnetycznego. W 2010 roku Amerykańskie Towarzystwo Onkologiczne wydało zalecenia dotyczące corocznych, profilaktycznych badań tą metodą kobiet:u których stwierdzono obecność mutacji BRCA1 lub BRCA2,u których krewnych pierwszego stopnia (rodzice, rodzeństwo, dzieci) stwierdzono mutację genów BRCA 1/BRCA2,które przeszły radioterapię klatki piersiowej między 10. a 30. rokiem życia,są nosicielkami mutacji genów TP53 lub się kilka wskazań do wykonania mammografii metodą rezonansu magnetycznego:rozstrzyganie wątpliwości diagnostycznych, jeżeli jest rozbieżność pomiędzy wynikami różnych badań obrazowych i/lub badania piersi przez lekarza,przedoperacyjne określenie stopnia zaawansowania raka sutka,ocena piersi po rekonstrukcji,różnicowanie zmian pooperacyjnych i po radioterapii,poszukiwanie wznowy po uprzednim leczeniu,histologicznie potwierdzony rak sutka o nieznanej mammografii metodą rezonansu magnetycznego jest jej skuteczność w przypadku zmian umiejscowionych w piersiach o dużej sutka a biopsja piersiJeśli wynik któregokolwiek z badań obrazowych (mammografii, USG piersi, mammografii metodą rezonansu magnetycznego) będzie nieprawidłowy to konieczne jest wykonanie biopsji i weryfikacja podejrzanej zmiany w badaniu może być wykonana różnymi metodami:biopsja cienkoigłowa,biopsja gruboigłowa/mammotomiczna,biopsja otwarta, nazywana też cienkoigłowa polega na nakłuciu zmiany, wcześniej zaobserwowanej w badaniu USG lub mammografii i jej ocenie. Jest wykonywana bez znieczulenia i pod kontrolą USG. Materiał pobrany w tej biopsji nie pozwala na odróżnienie raka przedinwazyjnego i raka inwazyjnego (który może dawać przerzuty).Zdecydowanie lepszym badaniem jest biopsja gruboigłowa, ponieważ pozwala ona przeprowadzić pełne badanie histopatologiczne, z określeniem typu raka, jego agresywności oraz oceną receptorów: estrogenowego (ER), progesteronowego (PgR) i naskórkowego czynnika wzrostu (HER2). Są to informacje niezbędne do planowania leczenia. Biopsję gruboigłową wykonuje się w znieczuleniu mammotomiczna to rodzaj biopsji gruboigłowej, podczas której za pomocą specjalnego urządzenia pobierany jest drobny fragment guza do badania rodzajem biopsji, możliwym do zastosowania w przypadku małych zmian, jest biopsja otwarta, nazywana też chirurgiczną. Wykonuje się ją w znieczuleniu ogólnym. Badanie polega na wycięciu całego guzka wraz z marginesem zdrowej celu oceny stopnia zaawansowania choroby i potwierdzenia lub wykluczenia przerzutów wykonuje się RTG klatki piersiowej lub tomografię komputerową klatki piersiowej, USG lub tomografię komputerową jamy brzusznej czy scyntygrafię raka sutkaSchemat leczenia raka sutka ustalany jest zawsze przez zespół lekarzy w porozumieniu z pacjentką. W skład takiego zespołu terapeutycznego wchodzi specjalista chirurgii onkologicznej i chirurgii plastycznej, radioterapeuta, onkolog kliniczny, radiolog, patolog, rehabilitant i zasady postępowania w przypadku leczenia raka sutka obejmują kilka podstawowych punktów:leczenie miejscowe, czyli usunięcie guza lub amputacja piersi, biopsja węzła wartowniczego i ew. usunięcie pachowych węzłów chłonnych,radioterapia,leczenie systemowe: chemioterapia, hormonoterapia, leczenie celowane (trastuzumab, lapatinib).Leczenie chirurgiczne raka sutkaLeczenie miejscowe, czyli chirurgiczne, może mieć charakter:operacji oszczędzającej, podczas której wycina się guz razem z marginesem zdrowych tkanek (po operacji oszczędzającej konieczna jest uzupełniająca radioterapia),mastektomii, czyli usunięcie całej operacja oszczędzająca jak i mastektomia nie różnią się pod względem skuteczności onkologicznej, czyli długości całkowitego operacji oszczędzającej jest lepszy efekt kosmetyczny oraz lepsze samopoczucie kobiety. Wybór metody zależy od decyzji lekarzy, ale wpływ na nią mają indywidualne preferencje przeciwwskazaniami do operacji oszczędzającej jest:brak możliwości przeprowadzenia uzupełniającej radioterapii,brak możliwości wycięcia guza z marginesem zdrowych tkanek,obecność przerzutów w innych narządach wewnętrznych,nawrót raka po wcześniejszym leczeniu przeciwwskazania do operacji oszczędzającej to:wiek chorej poniżej 35 lat (raki piersi u tak młodych kobiet są zazwyczaj bardzo agresywne, więc niewycięcie piersi znacząco zwiększa ryzyko nawrotu),duży rozmiar guza lub wiele drobnych guzków,przewidywany zły efekt kosmetyczny,obecność rozsianych mikrozwapnień,umiejscowienie guza w okolicach brodawki,obecność mutacji genetycznych badania obrazowe i/lub badanie lekarskie wskażą na obecność przerzutów w węzłach chłonnych pachowych, to wykonywana jest biopsja podejrzanych węzłów chłonnych. Gdy diagnoza jest potwierdzona, to węzły chłonne pachowe usuwane są podczas operacji badanie lekarskie i badania obrazowe nie sugerują przerzutów w węzłach chłonnych, to wykonywana jest tzw. biopsja węzła wartowniczego3. Węzeł wartowniczy pobierany jest do badania mikroskopowego i oceniany czy są w nim obecne od wyniku badania określane są wskazania do usunięcia węzłów chłonnych pachowych (tzw. limfadenektomii) oraz planowane jest dalsze postępowanie. Brak przerzutów do węzła wartowniczego pozwala uniknąć limfadenektomii i związanych z nią powikłań – obrzęku ręki, zaburzeń ruchomości i przy raku sutkaW przypadku leczenia oszczędzającego zawsze konieczna jest radioterapia uzupełniająca. Ma ona na celu zniszczenie ewentualnych „resztek choroby”. Takie postępowanie pozwala na zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby oraz na zwiększenie skuteczności systemowe przy raku sutka (chemioterapia, hormonoterapia, leczenie celowane)W niektórych przypadkach, kiedy guz jest bardzo duży, leczenie rozpoczyna się od leczenia systemowego, czyli głównie chemioterapii. U niektórych chorych chemioterapia łączona jest z leczeniem celowanym, a u chorych po menopauzie możliwa jest również początkowa później, po zmniejszeniu rozmiarów guza, wykonywana jest operacja oszczędzająca, amputacja piersi lub wyłącznie radioterapia – zależy to od odpowiedzi uzyskanej na początkowe systemowe jest leczeniem podstawowym, kiedy choroba jest uogólniona i obecne są przerzuty. W takich sytuacjach jest to leczenie paliatywne, które ma na celu przede wszystkim poprawienie komfortu życia do zastosowania leczenia systemowego zależą od wielu czynników, znaczenie ma zaawansowania choroby,stopień złośliwości raka i jego typ,zaawansowanie guza pierwotnego oraz stan pachowych węzłów chłonnych,obecność przerzutów w odległych narządach,dolegliwości związane z nowotworem,obecność objawów stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia,czas od leczenia pierwotnego do wystąpienia nawrotu,rodzaj dotychczas stosowanego leczenia i jego skuteczność,wiek chorej oraz to, czy miała menopauzę,stan sprawności,przebyte i współistniejące choroby oraz ich leczenie,opinia i preferencje i powikłania raka sutkaRak sutka szybko wykryty i właściwie leczony daje szanse na całkowite wyleczenie. W Europie, po usłyszeniu diagnozy, 5 lat przeżywa ok. 82 proc. chorych, a w Polsce – 72 proc,. Jeżeli rak sutka zostanie wykryty w pierwszym stopniu zaawansowania, to odsetek ten sięga 95 proc. Zapobieganie rakowi sutkaProfilaktyka raka sutka opiera się na dwóch głównych elementach – eliminowaniu czynników ryzyka i regularnym wykonywaniu badań zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka sutka kobieta powinna:unikać długotrwałego stosowania hormonalnej terapii zastępczej i antykoncepcji hormonalnej,utrzymywać prawidłową masę ciała,być aktywna fizycznie minimum 150 minut w tygodniu,starać się urodzić pierwsze dziecko przed 30. rokiem życia,jak najdłużej karmić piersią,ograniczyć spożycie alkoholu. Badania przesiewowe, które powinny być wykonywane regularnie to:samobadanie piersi – wszystkie kobiety, co miesiąc,mammografia – kobiety w wieku 50-69, co 2 w których rodzinie wystąpiły przypadki raka sutka, jajnika, jelita grubego lub prostaty, szczególnie u młodych osób, powinny zgłosić się do poradni genetycznej i/lub wykonać badania genetyczne na obecność mutacji u których stwierdzono obecność mutacji BRCA1, BRCA2 lub innych, powinny pozostawać pod stałą opieką swoje piersi co zauważysz coś niepokojącego to niezwłocznie zwróć się do masz od 50. do 69. lat, to wykonuj mammografię co 2 Czułość metody – zdolność metody do prawidłowego rozpoznania choroby u wszystkich tych, u których ona występuje. Określa zdolność testu do wykrywania osób Swoistość metody - zdolność metody do poprawnego wykluczenia choroby. Określa zdolność testu do wykrywania osób Węzeł wartowniczy – pierwszy węzeł chłonny na drodze spływu chłonki z rejonu wyciętego nowotworu, jest najbardziej prawdopodobnym miejscem pojawienia się pierwszego przerzutu. Źródła: Krajowy Rejestr Nowotworów Rejestr Nowotworów Piersi" Jacek Jassem, Maciej Krzakowski; wyd. 2013 piersi i rokowanie piersi" prof. dr hab. n. med. Jan Kornafel; wyd. 2011 się więcej:Jak przygotować się do badania USG piersiDieta przeciwzapalna – na czym polega, jadłospis. Czego unikać?
Nowotwory łagodne, mają z reguły dużo lepsze rokowania aniżeli rak ( nowotwór złośliwy) Chociaż cechy makroskopowe nowotworów łagodnych i złośliwych różnią się znacznie, to nie są jednak wystarczające specyficzne, aby na ich podstawie można było ustalić rozpoznanie. Cechy makroskopowe mogą jedynie sugerować złośliwy
Rak sutka od lat jest jednym z najczęściej występujących nowotworów u kobiet. Aby szybko wykryć chorobę, badaj się systematycznie – rób samodzielne badanie piersi i regularne badania USG i mammograficzne. Choroby nowotworowe, zaraz po chorobach układu krążenia, są najczęstszą przyczyną śmierci Polaków. Pierwsze miejsce, zarówno pod względem zachorowalności, jak i umieralności u kobiet, ciągle zajmuje rak sutka. W profilaktyce najważniejsze jest regularne wykonywanie badań obrazowych (USG piersi i mammografii), a także samobadania. Rak sutka – co to za choroba? Rak sutka nazywany jest także rakiem piersi lub gruczołu sutkowego. To nowotwór złośliwy wywodzący się z tkanki nabłonkowej. U mężczyzn zdarza się rzadko, ale jest najczęściej występującym nowotworem u kobiet. Co więcej, według statystyk w Polsce na raka sutka z roku na rok choruje coraz więcej ludzi. Dotyczy to osób w różnym wieku i z różnych grup społecznych, może przytrafić się każdemu. Ubezpiecz się na wypadek raka Zyskaj dostęp do profilaktyki i szybkiej diagnostyki, aby wykryć chorobę na wczesnym etapie oraz zapewnij sobie pieniądze na ewentualne leczenie (nawet do 900 tys. zł). Dowiedz się więcej Czynniki ryzyka zachorowania na raka sutka – kto i dlaczego choruje? Dokładnie nie wiadomo, jakie są przyczyny raka piersi, jednak odkryto, co może sprzyjać jego rozwojowi. Ryzyko zachorowania na raka rośnie, jeśli ktoś z rodziny też chorował, zwłaszcza jeśli były to matka lub siostra. Bardzo ważne są czynniki dziedziczne – obecność mutacji BRCA1 i BRCA2 zwiększa ryzyko zachorowania. Wiek również ma znaczenie. Grupą podwyższonego ryzyka zachorowania na raka sutka są kobiety po 50 roku życia. Inne czynniki to wczesna pierwsza miesiączka, późna menopauza, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze krwi, otyłość, niezdrowy tryb życia. A co z karmieniem piersią? Jak się okazuje, naturalne karmienie ma działanie profilaktyczne. Objawy raka sutka Pierwszy objaw raka piersi to zwykle wyczuwalne, twarde, choć niebolesne zgrubienie. Dlatego tak ważne jest regularne samodzielne badanie piersi, które pozwala na szybkie wykrycie problemu, przez co zwiększa szansę na wyzdrowienie. Kolejne objawy raka sutka to: wciągnięcie i/lub owrzodzenie brodawki, zmiany skóry piersi – zaczerwienienie, usztywnienie, wciągnięcie, krwisty wyciek z brodawki, asymetria sutka (kiedy jedna pierś jest zdecydowanie większa od drugiej lub ma inny kształt), powiększenie pachowych węzłów chłonnych po stronie wystąpienia nowotworu, poszerzone, bardziej widoczne żyły na piersi, delikatne kłucie lub dyskomfort w okolicy guza. O zaawansowanym raku sutka świadczy tzw. skórka pomarańczowa, czyli zaczerwienienie, pogrubienie, obrzęk i dołeczki w skórze całej piersi. Ból pojawia się przeważnie wtedy, gdy już doszło do przerzutów na inne części ciała. Najczęściej są to kości, głównie nasady kości długich ( kość ramienna, kość promieniowa, kość łokciowa, obojczyk), żebra lub kręgosłup. Jak rozpoznać raka sutka? Podstawowe metody rozpoznawania nowotworu złośliwego sutka, oprócz wspomnianego wcześniej samodzielnego badania, to: palpacyjne badanie piersi przez ginekologa (badanie dotykiem), USG (badanie ultrasonograficzne), mammografia (badanie piersi przy użyciu promieni rentgenowskich), galaktografia (mammografia z kontrastem), biopsja (pobranie próbki tkanki, żeby można ją było zbadać). Najdokładniejszą metodą jest rezonans magnetyczny, który pokazuje dokładnie, jak zbudowana jest pierś (z czego się składa). Nie wolno zapomnieć też o badaniu podmiotowym, czyli szczerej i szczegółowej rozmowie z lekarzem. Jak leczyć raka sutka? Podstawowym sposobem leczenia raka sutka jest operacja: oszczędzająca – wycięcie węzłów chłonnych pachy i guza z odpowiednim marginesem tkanek zdrowych, czyli usunięcie guza i części zdrowych tkanek przylegających do niego, radykalna mastektomia – usunięcie całej piersi z węzłami chłonnymi pachy. Natomiast po zabiegu, na podstawie oceny histopatologicznej (badania pod mikroskopem) i stanu chorego, lekarz układa plan dalszego leczenia – może zlecić radioterapię, chemioterapię, hormonoterapię czy terapię celowaną. Jak można pomóc sobie w walce z rakiem sutka? Pamiętaj, żeby badać się regularnie w ramach profilaktyki. Jeśli natomiast chcesz zabezpieczyć się na wypadek zachorowania na raka sutka i w ten sposób usprawnić ewentualne leczenie, pomyśl nad ubezpieczeniem na życie. Możesz wybrać ubezpieczenie na wypadek nowotworu, w wersji dla kobiet w jednym z trzech wariantów: podstawowym, rozszerzonym lub pełnym. Żebyś mogła zrobić niezbędne badania, wykupić leki, przejść na zalecaną dietę czy po prostu żyć na takim samym poziomie jak przed chorobą, zaraz po diagnozie wypłacimy Ci do 600 000 zł. Będziesz mogła też zasięgnąć drugiej opinii przez konsultacje z zespołem specjalistów, którzy nie tylko przeanalizują Twoje wyniki i diagnozę, ale też zaproponują i ustalą leczenie, co może je usprawnić i przyspieszyć, zwiększając szanse na wyleczenie. Choroba nowotworowa może wywrócić życie do góry nogami, dlatego wesprzemy Cię, byś mogła skupić się na rzeczach najważniejszych. Zapewnimy Ci pomoc psychologa, pielęgniarki i dietetyka, a dodatkowo wesprzemy w opiece nad dziećmi lub osobami niesamodzielnymi, które są pod Twoją opieką. Zapewnimy Ci też wsparcie w pracach domowych. Ubezpieczenie możesz rozszerzyć o pakiety dodatkowe, dzięki którym zyskasz dostęp do szybkich konsultacji medycznych i nie będziesz musiała czekać w nieraz długiej kolejce na wizytę u specjalisty, będziesz mogła skorzystać też z badań specjalistycznych, by upewnić się, że jesteś zdrowa. Zobacz też: Odszkodowanie za pobyt w szpitalu
Kształt i rozmiar sutka są różne u poszczególnych kobiet, jednak prawidłowo rozwinięty biust charakteryzuje się zawsze wspomnianą wypukłością brodawki. Szacuje się, że nawet około 10-20% (Nagaraja Rao D, Winters R. Inverted Nipple. [Updated 2021 Sep 28]. In: StatPearls [Internet]. 2021 Jan-.) kobiet zmaga się z tym defektem.
Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść Konsultacja merytoryczna: Lek. Bartosz Domagała ten tekst przeczytasz w 6 minut Nowotwór sutka to rak, który rozwija się z nabłonka przewodów lub zrazików gruczołu piersiowego i występuje najczęściej u kobiet między 40. a 70. rokiem życia. Wśród nowotworów sutka możemy wyróżnić te przedinwazyjne i inwazyjne. Rak sutka to początkowo niewielki guzek lub stwardnienie. Bardzo często kobiety wykrywają zmianę całkiem przypadkowo, np. przy myciu. Getty Images Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Nowotwory sutka - rodzaje Stopnie zaawansowania nowotworu sutka Czynniki predysponujące do powstawania nowotworu sutka Objawy nowotworu sutka Nowotwory sutka - rozpoznanie Leczenie raka sutka Czy można zapobiegać nowotworowi sutka? Nowotwory sutka - rodzaje Mówiąc o nowotworze sutka trzeba wspomnieć o podziale na zmiany łagodne oraz złośliwe. Rozróżnienie to zależy od naciekania raka na znajdujące się w pobliżu tkanki oraz tworzenia się przerzutów do odległych narządów. Według badań około 80 proc. wszystkich nowotworów powstających w okolicy piersi ma charakter łagodny (są to zwykle włókniaki). Natomiast 20 proc. podzielono na: 1. rak zapalny sutka - nie jest zlokalizowany w jednym konkretnym miejscu, ponieważ jego komórki rozprzestrzeniają się po całym gruczole, z tego powodu rozpoznanie jest znacznie utrudnione. Cechą charakterystyczną jest współistniejący stan zapalny atakujący cały narząd, który objawia się obrzękiem oraz zaczerwienieniem; 2. rak przewodowy sutka - swój początek bierze z nabłonka przewodów wyprowadzających gruczołów mlecznych. Rozrost komórek powoduje zatkanie światła przewodu oraz z czasem zatkanie okolicznych, co w konsekwencji hamuje prawidłowy odpływ wydzieliny gruczołowej i prowadzi do powstawania torbieli; 3. rak zrazikowy sutka - rozwija się z kolei z komórek, które produkują wydzielinę gruczołową. Lokalizacja tego nowotworu nie powoduje zastoju treści, dzięki czemu pierwsze symptomy raka pojawiają się znacznie później. Stopnie zaawansowania nowotworu sutka Istnieje również podział nowotworu sutka według stopnia zaawansowania występujących zmian. Zwykle wyróżnia się pięć stopni zaawansowania raka: 0 – inaczej rak w miejscu, rak in situ. To bardzo wczesne stadium raka, który nie zdążył się rozprzestrzenić poza miejsce powstawania i na nacieka sąsiadujących tkanek oraz nie powoduje przerzutów. Jego średnica jest mniejsza niż dwa centymetry. I – może to być nowotwór naciekający wyłącznie sąsiednie tkanki lub rak mniejszy niż dwa centymetry, ale nie dający przerzutów do sąsiadujących węzłów chłonnych. IIa – podobnie jak wyżej, średnica raka jest mniejsza niż 2 centymetry, ale niestety daje on przerzuty do okolicznych węzłów chłonnych. Może to być również nowotwór większy niż dwa centymetry, ale nie większa niż pięć - nie dająca przerzutów. IIb – nowotwór zajmuje węzły chłonne i ma maksymalnie pięć centymetrów lub zmiana jest większa niż 5 cm, ale nie daje przerzutów na węzły chłonne. IIIa – średnica nowotworu jest większa niż pięć centymetrów, a dodatkowo występują przerzuty na węzłach chłonnych. Ponadto mogą to być nowotwory, które niezależnie od swojej średnicy atakują okoliczne węzły chłonne oraz otoczenie. IIIb – odpowiada rakowi zapalnemu IV – charakteryzuje się przerzutami to odległych części organizmu. Czynniki predysponujące do powstawania nowotworu sutka Podstawowymi czynniki zwiększającymi ryzyko powstawania raka sutka są: płeć żeńska - rak sutka pojawia się u kobiet w 99% przypadków (u mężczyzn ma o wiele gorsze rokowania); wiek - im kobieta jest starsza tym prawdopodobieństwo choroby jest większe, największy odsetek zachorowań odnotowuje się pomiędzy 50 a 70 rokiem życia; czynniki genetyczne - związane są z obecnością w organizmie genu BRCA1 oraz BRCA2, które sprzyjają rozwojowi raka sutka; pojawienie siępierwszej miesiączki przed ukończeniem 12. roku życia i zakończenie jej po 55 rż.; brak przebytych ciąż; inne dolegliwości nienowotworowe piersi; gęsta tkanka gruczołowa piersi; długotrwała ekspozycja na promieniowanie jonizujące. Chcesz się zbadać pod kątem obecności mutacji BRCA1 i BRCA2? Przejdź na Medonet Market i zamów wysyłkowe badanie genetyczne w kierunku ryzyka raka piersi i jajników. Istnieją również czynniki, które w mniejszym stopniu wpływają na powstawanie nowotworu sutka, np. stosowanie doustnej antykoncepcji, zaburzenia gospodarki hormonalnej, przyjmowanie hormonalnej terapii zastępczej, duża zawartość w diecie produktów wysokotłuszczowych, nadwaga, spożywanie w nadmiarze alkoholu oraz brak aktywności fizycznej. Objawy nowotworu sutka We wczesnym okresie rozwoju u większości pacjentów rak sutka przebiega bezobjawowo i nie istnieją symptomy, które mogą pozwolić na odróżnienie go od innych procesów rozrostowych. Po pewnym czasie stwardnienie lub guzek stają się wyraźniejsze. Są niebolesne, a ich powierzchnia jest nierówna. Wszelkie zmiany kształtu sutka, zaciągnięcie skóry bądź spłaszczenie brodawki oraz pojawienie się powiększonych węzłów chłonnych pachowych po stronie guza, mogą sugerować, że mamy do czynienia z zaawansowanym procesem nowotworowym. Pierwszy symptom, który się pojawia w przypadku nowotworu sutka to guzek w piersi wyczuwalny pod palcami. Zazwyczaj znajduje się on w górnym zewnętrznym kwadrancie piersi i jest bezbolesny. W przypadku zaawansowanej choroby skóra nad guzkiem może przypominać skórkę pomarańczową, czyli pojawiają się charakterystyczne dołki. Guzkowi mogą towarzyszyć dodatkowe objawy w postaci: powiększonych węzłów chłonnych (pod pachą, w okolicy nad lub pod obojczykiem); gorączki, bólu, obrzęku piersi, ogólnego osłabienia odpowiadającego poszczególnym stadiom choroby, u kobiet karmiących piersią pojawia się niechęć dziecka do ssania chorej piersi matki. Symptomy raka piersi w okolicy brodawki sutkowej często cechują się wyciekiem z brodawki sutkowej treści surowiczej lub surowiczo-krwistej i niekiedy wciągnięciem brodawki, ponadto pojawiają krostkowe zmiany, a w przypadku progresji nowotworowi sutka może towarzyszyć owrzodzenia i krwawienie. Wraz z rozwojem stopnia zaawansowania nowotworu i jego rozprzestrzenieniem pojawiają się symptomy ze strony narządów wewnętrznych, np. płuc czy drugiej piersi. Ponadto na skórze mogą wystąpić plamy przerzutowe oraz powiększające się owrzodzenie gruczołu. Istnieją skrajne przypadki, w których dochodzi do całkowitego zniszczenia gruczołu. Nowotwory sutka - rozpoznanie Najczęstszym objawem, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza jest wyczucie zmiany w obrębie piersi. Ten symptom stanowi podstawę do rozszerzenia diagnostyki o inne badania. Ważną rolę odgrywa wywiad lekarski z pacjentem oraz oczywiście badania obrazowe w postaci mammografii oraz USG. Należy wykonać oba, ponieważ zmiany rakowe mogą być widoczne tylko w jednym z nich. Na szczęście w Polsce kobiety, które ukończyły 50 rok życia objęte są bezpłatnym badaniem mammograficznym i konsultacją lekarską. Ma to związek z programem skriningowym raka sutka. Oprócz wyżej wymienionych badań wykonuje się również rezonans magnetyczny, który pomaga dokładnie analizować ujawnione wcześniej zmiany nowotworowe. Stuprocentową pewność co do charakteru zmiany można otrzymać po wykonaniu badania patomorfologicznego materiału uzyskane poprzez biopsję. Natomiast wśród badań dodatkowych, które pomagają ocenić ryzyko rozwoju zmiany wykonuje się badania genetyczne w kierunku nowotworu sutka. Pewne mutacje obecne w naszym organizmie mogą zwiększać ryzyko rozwoju choroby. Leczenie raka sutka Możliwości wyleczenia we wczesnym okresie choroby są całkowite. Dlatego każdy zauważony guzek w obrębie sutka trzeba koniecznie natychmiast pokazać lekarzowi chirurgowi. Kobiety powinny jednak wiedzieć, że oprócz raka istnieje wiele różnorodnych przyczyn tworzenia się zgrubień w sutkach. Jedynie lekarz może określić rodzaj choroby, zalecając niejednokrotnie biopsję aspiracyjną cienkoigłową lub gruboigłową pod kontrolą ultrasonograficzną i badanie cytologiczne materiału pobranego z chorobowo zmienionej tkanki w celu ustalenia charakteru guza bądź usunięcia w całości guzka i poddania go badaniu mikroskopowemu. Sprawdź też: Operacje oszczędzające piersi Czy można zapobiegać nowotworowi sutka? Każda kobieta powinna nauczyć się badać piersi, aby jakiekolwiek zauważone w nich zmiany niezwłocznie sygnalizować lekarzowi. Piersi należy badać regularnie samej co miesiąc. Najlepiej robić to pod koniec lub kilka dni po miesiączce. Lepiej zgłosić się niepotrzebnie do lekarza, niż dopuścić do rozwoju złośliwego nowotworu, którego leczenie w późnych okresach bywa bardzo trudne. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Teraz z e-konsultacji możesz skorzystać także bezpłatnie w ramach NFZ. nowotwory sutka nowotwory Bolesne sutki - jakie mogą być przyczyny tej przypadłości? Bolesne sutki to dość częsta przypadłość wśród kobiet ciężarnych lub w trakcie owulacji. Ból sutków może być także objawem różnych chorób. Co jest przyczyną... Odkryto wskaźnik przerzutów raka prostaty i sutka Zmniejszona aktywność genu kodującego białko o nazwie integryna alfa 2 jest wskaźnikiem powstawania przerzutów raka prostaty i piersi oraz złych rokowań dla... Szanse na profilaktyczną szczepionkę przeciw rakowi sutka Profilaktyczna szczepionka skutecznie zapobiega rozwojowi raka sutka u myszy - wynika z amerykańskich badań, o których informuje pismo Nature Medicine. Rak sutka Na sutku prawej piersi wykryłam guzka. Obserwuje tez wydzielinę z sutka, sutek jest chyba zaczerwieniony? Lek. Ewa Zarudzka Pięć nowotworów, na które Polki umierają najczęściej Każdego roku na świecie z powodu chorób nowotworowych umiera 8 mln osób. W Polsce rak zabija ponad 100 tysięcy pacjentów rocznie. Obok nowotworu piersi Polki... Zuzanna Opolska Rak jajnika - walka o życie w czasach pandemii. Statystyki i trudności diagnostyczne Świadomość raka jajnika w okresie pandemii COVID-19, która pochłonęła już wiele tysięcy ofiar, nabiera szczególnego znaczenia. - Epidemia jest groźna nie tylko... Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia Prezent na Dzień Matki. Pomysłowe podarunki dla zapominalskich Jeśli właśnie przypomnieliście sobie o Dniu Matki i wciąż nie macie pomysłu na podarunek, nic straconego. Oto kilka prezentów ostatniej szansy, które sprawią... Testy genetyczne na nowotwory piersi i jajników - kiedy wykonać i jakie przynoszą korzyści? Testy genetyczne wykonywane pod kątem nowotworów piersi i jajników pozwalają wykryć predyspozycje do zapadnięcia na te choroby. Profilaktyka jest kluczowa,... Marlena Kostyńska Raport: coraz więcej kobiet umiera na raka Choć rośnie wskaźnik przeżyć 5-letnich osób chorych na nowotwory, umiera na nie coraz więcej kobiet w średnim wieku – mówili specjaliści podczas konferencji... Rak jajnika - objawy, rokowania, przerzuty. Test ROMA Rak jajnika to podstępna choroba: tak długo nie daje żadnych objawów, że wykrywany bywa, kiedy leczenie jest już bardzo trudne. Dlatego tak ważna jest prawidłowa...
Objawy zapalenia piersi zależne są od tego, czy proces zapalny jest miejscowy, czy rozszerzył się już na okoliczne tkanki, wywołując uogólnioną reakcję zapalną organizmu. W związku z tym przebieg zapalenia sutka i obraz kliniczny może być różny: ból jednej piersi – bolesność piersi, najczęściej asymetryczna, dotycząca
Kastracja jest zabiegiem chirurgicznym, który lekarz weterynarii przeprowadza pod znieczuleniem ogólnym, czyli w pełnej narkozie. Podobnie jak w przypadku kotów, pewne wątpliwości budzi kwestia nazewnictwa. Zabieg psów nazywany jest bowiem kastracją, a suk – sterylizacją. Tymczasem obydwie płcie mogą być poddane każdemu z tych zabiegów. Chociaż zarówno kastracja, jak i sterylizacja mają na celu przeciwdziałanie rozmnażaniu się psów, w istocie polegają na czymś zupełnie innym. Sterylizacja jest podwiązaniem nasieniowodów lub jajowodów. Eliminuje więc zdolność prokreacyjną, jednak nie zapobiega nowotworom narządów rodnych ani cieczkom u suk. Kastracja psów obydwu płci polega tymczasem na chirurgicznym usunięciu jąder lub jajników i macicy. To nieco bardziej inwazyjny zabieg, który, wykonywany przez doświadczonego lekarza weterynarii, jest jednak bardzo bezpieczny. Kiedy najlepiej wykastrować psa? Wielu opiekunów psów zastanawia się, kiedy jest najlepszy moment na wykonanie zabiegu kastracji. W przeciwieństwie do kotów, u których coraz popularniejsza jest wczesna kastracja, w przypadku psów należy odczekać do osiągnięcia przez nie dojrzałości płciowej. Tyczy się to tak samo psów, jak i suczek. Kiedy psy osiągają dojrzałość płciową? W tym wypadku wiek to zdecydowanie nie wszystko. Wiele zależy również od wagi psa, jego wielkości, a nawet od rasy. Warto zwrócić uwagę na to, że psy większych ras dojrzewają dłużej. O dojrzałości płciowej zazwyczaj można mówić w okresie od siódmego do dwunastego miesiąca życia. Psy ras olbrzymich mogą jednak dojrzewać nawet około drugiego roku życia. Czy kastracja starego psa w ogóle wchodzi w grę? W przypadku psów dorosłych czy nawet starych to nie wiek ma kluczowe znaczenie, a stan zdrowia zwierzęcia. To właśnie problemy zdrowotne zwiększają prawdopodobieństwo ewentualnych powikłań w czasie i po zabiegu. Jednym słowem, zmniejszają jego bezpieczeństwo. Właśnie dlatego przed kastracją (podobnie zresztą jak przed każdym zabiegiem chirurgicznym, szczególnie w znieczuleniu ogólnym) należy wykonać wszystkie potrzebne badania przesiewowe. Czy zabieg kastracji psa jest bezpieczny? Kastracja jest zabiegiem chirurgicznym, który przeprowadza się w pełnej narkozie. Obciążona jest dokładnie takim samym ryzykiem, jak każdy tego typu zabieg. Zasadniczo może być przeprowadzona niemal w każdej lecznicy weterynaryjnej, jednak najlepiej wybierać taką, w której operacje wykonuje weterynarz ze specjalizacją w chirurgii. Kastracja psa – jakie badania trzeba przeprowadzić? Przed każdą kastracją należy przeprowadzić badania diagnostyczne. Zazwyczaj jest to kontrola parametrów wątrobowych i nerkowych oraz morfologia. W przypadku starych psów wskazane jest także przeprowadzenie badania echokardiograficznego, czyli echa serca. Jeżeli wyniki będą prawidłowe, nie ma żadnych przeciwwskazań do zabiegu. Jak przebiega kastracja psa? Kastracja samca jest zdecydowanie mniej inwazyjnym zabiegiem niż kastracja suczki. Pod narkozą lekarz przeprowadza niewielkie nacięcie moszny w celu usunięcia jąder. W przypadku suk usuwana jest cała macica razem z jajnikami. Dokonuje się więc histerektomii, do której potrzebne jest otwarcie jamy brzusznej. Rekonwalescencja po zabiegu kastracji Okres dochodzenia do siebie po kastracji może być bardzo indywidualny i zależy od osobniczych cech każdego psa. Przez kilka godzin po wybudzeniu się z narkozy pies jest oszołomiony i przez pierwszy dzień może wydawać ci się trochę ospały. Dopóki szwy nie zostaną zdjęte, warto zwracać uwagę na to, aby pies nie męczył się fizycznie. Ogranicz w tym czasie intensywne zabawy, które wymagają na przykład biegania za piłką czy skakania. Jeszcze dwa tygodnie po zdjęciu szwów dobrze jest unikać prowokowania gwałtownych ruchów. Unikanie forsownych spacerów i intensywnych zabaw powinno wystarczyć. Bardzo istotne jest pilnowanie, by pies nie wylizywał szwów. Może to doprowadzić do ich rozpulchniania, a nawet do rozchodzenia się rany. W przypadku samców konieczny może okazać się kołnierz, u samic natomiast najczęściej korzysta się ze specjalnych kubraczków, które wiązane są na plecach. Kastracja psa – za i przeciw Kastracja psów (zarówno samic, jak i samców) z jednej strony jest zalecana, z drugiej – budzi kontrowersje. Przeciwnicy tego zabiegu zwracają uwagę na długofalowe konsekwencje zdrowotne, zwolennicy zaś twierdzą, że są one tak rzadkie, że odradzanie kastracji jest bezsensowne, a nawet niemoralne. O kastracji dyskutuje się przede wszystkim w kontekście zapobiegania bezdomności zwierząt. Nawet w przypadku psów domowych uniknięcie wpadki podczas cieczki może być trudne, szczególnie u suczek, które zamieszkują domy z ogrodem. Niewykastrowane psy z kolei mogą mieć skłonności do ucieczek, podczas których zapładniają losowo wybrane suki. Nie bez znaczenia jest także fakt, że brak kastracji i regularne cieczki w większości przypadków doprowadzają do zachorowania suki na ropomacicze. Brak kastracji zwiększa także ryzyko raka sutka oraz guzów narządów rodnych. Można więc z dużą dozą prawdopodobieństwa stwierdzić, że jest to zabieg wart przeprowadzenia u psów nieprzeznaczonych do hodowli. Jeżeli stan zdrowia zwierzaka na to pozwala, warto go rozważyć. Zalety kastracji psa Regulowanie kwestii bezdomnościBrak ciąży urojonej u sukBrak cieczkiOgraniczenie popędu seksualnego samców i potencjalnych zachowań agresywnychRedukcja instynktów terytorialnychZapobieganie chorobom nowotworowym i ropomaciczu Ograniczenie ucieczek u psów Wady kastracji psa Ewentualne powikłania pooperacyjneWiększe ryzyko nowotworów prostaty Problemy z nietrzymaniem moczuSpowolnienie metabolizmu i ryzyko otyłości Ryzyko schorzeń układu kostnego Kastracja psa – cena Przed podjęciem decyzji o kastrowaniu psa opiekunowie często zastanawiają się nad kwestiami finansowymi. Odpowiedź na pytanie, ile kosztuje kastracja psa, nie jest łatwa, ponieważ na koszty wpływają różne kwestie. Wiele zależy od wagi zwierzaka oraz od wielkości miasta, w jakim znajduje się lecznica. Istotna jest także płeć. Wykastrowanie suki to zazwyczaj większy koszt niż kastracja psa. Koszt kastracji w średnim mieście wynosi od 250 do nawet 500 złotych. Pamiętaj jednak, że do kwoty zabiegu warto doliczyć koszty badań wykonywanych przed nim oraz wizyt kontrolnych i zdejmowania szwów. Zachowanie psa po kastracji Wielu opiekunów zastanawia się, czy wykastrowany pies zachowuje się tak samo jak przed zabiegiem. Istnieje kilka mitów związanych z tym, jak zmieniają się charaktery psów po pozbawieniu ich organów płciowych. Bardzo często zakłada się, że w przypadku psów kastracja jest idealnym rozwiązaniem na problemy z agresją. Sytuacja jest jednak o wiele bardziej złożona. Przyczyny agresji u psa są bardzo różne. Jeżeli wynika ona z nadmiaru testosteronu, kastracja faktycznie może pomóc. Jeżeli agresywne zachowania wynikają jednak z innych czynników – na przykład z lęku lub innych problemów behawioralnych – pies po kastracji raczej się nie zmieni. Co więcej – badania wykazały, że u psów lękliwych kastracja może wzmagać problemy, a nie je likwidować (1). Behawioryści zalecają więc wstrzymywanie się z zabiegiem u psów, które wymagają pracy nad pewnością siebie. Kastracja zdecydowanie może jednak powstrzymywać psy przed uciekaniem. Jeżeli twój psiak ma tendencję do wymykania się „na randki”, możesz mieć jako taką pewność, że te zachowania ustaną. Psy mogą stać się nieco bardziej ospałe i mniej skłonne do ruchu, co w połączeniu z wolniejszym metabolizmem często prowadzi do otyłości. Ważna jest więc dobra dieta i aktywizacja do zabaw oraz spacerów. Czy warto kastrować psa? W przypadku psów niehodowlanych, zdrowych i dojrzałych płciowo, które nie wykazują problemów z lękliwością, kastracja jest zabiegiem wysoce pożądanym. Przede wszystkim redukuje ona znacznie psią bezdomność, która jest współcześnie bardzo dużym problemem. Zalety zabiegu kastracji są bardzo przekonujące. Jest to operacja, która zapobiega ropomaciczu – chorobie, która zagraża życiu suki. Zwykle w momencie zachorowania i tak musi dojść do usunięcia macicy, a wówczas – ze względu na kondycję organizmu – zabieg jest dużo bardziej ryzykowny. Kastracja ogranicza także ryzyko zachorowania na raka sutka. W przypadku psów zabieg kastracji wpływa na ograniczenie zachowań seksualnych. Redukuje ucieczki, zmniejsza terytorialność i agresję na tle hormonalnym. Kastracja psa – jak zredukować ryzyko? Wiele osób zwraca uwagę na problemy zdrowotne, które długofalowo mogą pojawiać się na skutek kastracji. Aby im zapobiegać, warto przede wszystkim dokonać zabiegu w odpowiednim wieku. Kastracja psa już dojrzałego płciowo znacznie ogranicza późniejsze ryzyko. Zmniejszenie prawdopodobieństwa powikłań w trakcie zabiegu jest możliwe dzięki wykonaniu wszystkich potrzebnych badań. Warto także zgłosić się do doświadczonego lekarza weterynarii – najlepiej takiego, który posiada specjalizację w chirurgii. Chociaż kastracja psów jest nieco bardziej kontrowersyjnym tematem niż kastracja kotów, zdecydowanie warto wziąć ją pod uwagę. Jeżeli nie masz planów hodowlanych w stosunku do swojego psa, to niezależnie od jego płci rozważ kastrację. Pomożesz w ten sposób ograniczać bezdomność, a jednocześnie zadbasz o bezpieczeństwo swojego zwierzaka. (1) Deborah L. Duffy and James A. Serpell (2006, November). Non-reproductive effects of spaying and neutering on behavior in dogs. Proceedings of the Third International Symposium on Non-Surgical Contraceptive Methods for Pet Population Control. Alexandria, Virginia.
Ambkk. f8qabm1m52.pages.dev/110f8qabm1m52.pages.dev/298f8qabm1m52.pages.dev/390f8qabm1m52.pages.dev/46f8qabm1m52.pages.dev/29f8qabm1m52.pages.dev/335f8qabm1m52.pages.dev/317
rak sutka u psa zdjęcia